Psychodeliki to gromada substancji psychoaktywnych, które aktywują przeistoczenia w percepcji, nastroju i świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina oraz ketamina. Ich działanie polega na wpływie na funkcjonowanie układu nerwowego, w szczególności na sensorach serotoninowych. Psychodeliki są w wielu przypadkach kojarzone z ruchem hipisowskim oraz subkulturami z lat 60. XX wieku, aliści ich aplikacja w zamierzeniach terapeutycznych zaczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zapał psychodelikami podwyższyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, które sugerują, że mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii poniektórych zaburzeń umysłowych, takich jak depresja, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do różnych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia oraz nie są jadowite dla systemu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie żąda jednakże ostrożności i należytej opieki medycznej, ze względu na potencjalne niepożądane efekty uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w krańcowych wypadkach nawet psychozy.
Terapia psychodeliczna, zwana także psychoterapią z funkcją substancji psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w pilnowanych przesłankach klinicznych, pod opieką fachowych terapeutów. W trakcie terapii pacjent doświadcza obfite wrażenia, które zdołają wesprzeć mu w leczeniu zakłóceń psychicznych poprzez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na innowacyjne perspektywy oraz zmianę sposobu rozmyślania.
+Reklama+